Omgaan met een verslaafde

In vier stappen leer je om het vertrouwen van een verslaafde te winnen. Met jouw steun kan je hem of haar helpen.

Hoe moet ik omgaan met een verslaafde

Omgaan met een verslaafde is, met name in het begin, erg moeilijk. Je wilt hulp bieden, maar veelal zal de verslaafde ontkennen dat hij of zij een probleem heeft. Toch zie je steeds meer signalen dat er iets aan de hand is.

Misschien ben je er al achter gekomen waar je familielid aan verslaafd is. Wat kun je in dat geval doen? Deze pagina helpt je op weg.


Stap 1: Blijf de verslaving niet in stand houden!


Belangrijk is dat je probeert om ervoor te zorgen dat het verslaafde familielid niet het leven van de rest van de familie gaat bepalen door zijn of haar gedrag. Natuurlijk wil jij je kind, partner of ander familielid zo goed mogelijk helpen, maar dit doe je niet door de gevolgen van de verslaving op te lossen.

Wat bedoelen we hiermee: De schulden afbetalen of liegen en bedriegen voor het verslaafde familielid. Het werkt averechts en zal absoluut niet helpen. Zo help je de verslaving in stand te houden en wordt de verslaafde niet zelf met de nadelen en problemen geconfronteerd.

DIRECT IEMAND AAN DE LIJN?

Bel voor advies

06 5777 2388
In samenwerking met Serenity



Stap 2: Ga het gesprek aan


De eerste stap naar een behandeling is een gesprek aangaan, maar hoe doe je dit? Het onderwerp aansnijden kan je misschien best moeilijk vinden. Dat is het ook, maar je moet doorzetten. Je bent er beiden mee gebaat.

Praten helpt
Een goed tijdstip om een gesprek aan te gaan is als er net weer een probleem is ontstaan dankzij de verslaving.

1 Probeer dit wel te doen op een moment dat de verslaafde niet onder invloed is.

2 Zorg ervoor dat je duidelijk bent en toon begrip voor de situatie waarin de persoon zich bevindt. Schreeuwen en nutteloze discussies met welles-nietes spelletjes helpen absoluut niet, dus probeer dit te vermijden.

3 Stel voor om samen op zoek te gaan naar hulp. Laat de verslaafde weten dat je er voor hem of haar zult zijn. Bekijk samen eens internetpagina's van afkickklinieken of stel een gesprek voor met de hulpverlening.

Na de eerste stap komt de volgende
Bouw je gewonnen vertrouwen rustig op! Een eerste gesprek is vaak onwennig en de verslaafde kan in de ontkenningsfase zitten. Werk stapje voor stapje toe naar de juiste hulpverlening.


Stap 3: Bepaal je grenzen


Soms blijft de verslaafde ontkennen en weigert hij of zij alle hulp. Wat kun je dan doen in zo'n geval? In een dergelijke situatie moeten er soms moeilijke beslissingen gemaakt worden. Het is belangrijk dat jij vooral je eigen grenzen aan blijft geven.

Doe je dit niet, dan bestaat de kans dat jij ook meegetrokken wordt in de neerwaartse spiraal. Je eigen leven begint flink te lijden onder de verslaving en na verloop van tijd ben jij diegene die geleefd wordt door de verslaving van een ander. Accepteer dit niet.

Blijf praten en geef daarbij je grenzen aan. Probeer toe te werken naar hulp voor je partner, kind, familielid, vriend of collega. Wees echter niet bang om moeilijke beslissingen te nemen. Je moet ook aan je eigen leven denken.


Stap 4: Werk toe naar de juiste behandeling


Heb jij hulp nodig in de omgang met je verslaafde kind, partner of familielid? Schaam je hier niet voor! Vele mensen zijn je voor gegaan. Doordat er vaak een taboe heerst op dergelijke situaties in families komt er weinig informatie hierover naar buiten, maar je bent zeker niet de enige die in zo'n situatie terecht is gekomen.

Voer gesprekken
Blijf praten met de verslaafde en werk toe naar een leven zonder drugs, alcohol of een andere verslaving. Heb jij het idee er alleen voor te staan? De verslavingsklinieken staan jou als familielid of partner, of collega/vriend ook graag te woord.

Bekijk het aanbod op onze website. Vele klinieken hebben mogelijkheden om vragen te stellen. Hier kun je terecht voor al je vragen in de omgang met de verslaafde. Er is altijd een weg naar een leven zonder verslaving.

Zoek de juiste hulp en blijf altijd praten met de verslaafde, maar wees duidelijk en bepaal je eigen grenzen.

IK WIL NU HULP

Help een vriend of familielid

Denk je dat iemand hulp nodig heeft? Schakel dan professionals in.

41 reacties
  • Esther

    10 August 2016 09:10
    01

    Ik heb bovenstaande stappen meerdere keren doorlopen met verslaafde partner. Hij gebruikt nu zo’n drie jaar dagelijks speed. Daarvoor was hij volgens eigen zeggen alcohol verslaafd. Hij drinkt nu wel een paar biertjes per dag en rookt elke dag een blowtje. Hij is nu veertig en blowt vanaf zijn veertiende.

    Het allerergste vind ik echter nog zijn gokverslaving. Dit is gaande sinds begin v h jaar toen hij zijn baan kwijt raakte. Afijn, hij wil en kan niet v d speed af. Ik slik bijvoorbeeld al twintig jaar anti-depressiva en het is bekend dat hier ook amfetamine inzit en zeer verslavend en slecht is. Dit is altijd zijn standaard verdedigingstechniek.

    Ik krijg het volgens hem op recept en hij niet. Kortom, als iemand niet wil kan je eindeloos bovenstaande stappen doorlopen maar ik ben uitgevochten.

    Toevoeging van de redactie: Esther heeft in oktober 2017 opnieuw gereageerd.

    • San

      2 February 2017 11:21
      02

      Even for the record: in antidepressiva zitten geen amfetaminen.

    • Billie

      22 October 2017 18:52
      03

      Ik ben 35 jaar en ben nu 2,5 jaar samen met een man met 2 kinderen uit een vorige relatie. Mijn partner is een stevige drinker (een fles sterke op 1 avond is niet uitzonderlijk). Daarnaast heeft hij een cocaïne probleem.

      Alleen ik weet hoe erg het met hem is, overdag runt hij zijn bedrijf en heeft meerdere successen. Naar mijn aanvoelen de perfecte façade. Daarnaast is zijn sociaal leven beperkt daar hij al meerdere vrienden heeft teleurgesteld.

      Ik weet wat er in hem zit, echt wel iets fantastisch, maar het blijft al zo lang op de achtergrond. Ik vraag mij heel regelmatig af of ik deze waanzin niet moet stoppen en uit deze relatie moet stappen. Ik weet niet wat het is, maar ben precies met mijn voeten vastgenageld aan de grond.

      Wanneer ik iets zeg van zijn gebruik, wordt het altijd weggewimpeld om het er morgen over te hebben. Elke week opnieuw zegt hij er iets aan te gaan doen. We zijn zover gekomen dat hij kwaad wordt omdat ik minder enthousiast reageer….

      • Lucy

        9 November 2017 09:52
        04

        Ik zit in precies hetzelfde schuitje heb alleen een kindje erbij. Ik weet niet meer wat ik moet doen. Hij is bereid eraan te werken, alleen zit er al zolang in. Al 2 jaar en heb hem al zo vaak geholpen. Ik ben dood en dood moe. Hoe is het nu met jou?

  • Eric

    27 August 2016 14:57
    05

    Esther heel goed van je, om te stoppen met vechten want dit heeft denk ik ook geen zin als hij zelf niet inziet of erkend dat hij een probleem heeft. En jou aanvallen op het feit dat er in anti depressiva ook amfetamine inzit heeft helemaal geen zin maar het gaat even niet over jou maar om hem.

    Ik slik zelf ook anti depressiva maar voor ons is dat noodzakelijk en de dingen die hij doet zijn niet noodzakelijk maar nodig uit zijn verslaving. Alcohol en Speed zijn wel zeer heftige verslavingen en als je partner dat doet dan heb je het waarschijnlijk erg zwaar en is het goed om zelf te beschermen en daar afstand van te nemen anders ga je daar straks zelf aan onderdoor en dat is niet de bedoeling van het hebben van een relatie.

    Ik hoop dat het goed met jou en je partner komt maar kies absoluut voor jezelf hoe egoïstisch dat misschien ook klinkt maar zelf heb je ook maar een leven nu op dit moment en dat mag jij ook gelukkig leiden.
    Heel veel sterkte, Eric

  • Amy

    11 September 2016 19:09
    06

    Ik (27jaar) ben nu 4 jaar samen met mijn vriend (43 jaar). Hij is verslaafd aan cocaïne en rookt dit. We hebben een eerste gesprek gehad bij een kliniek waarin hij aan geeft dat hij het niet ziet zitten om met andere verslaafden opgenomen te worden. Hij is bang dat hij zo zijn contacten groter maakt voor het gebruik en hij ziet het systeem niet zitten. Waarschijnlijk worden het individuele gesprekken. Nu hebben we het eerste gesprek gehad en wordt hij over 2 weken terug gebeld. Het gebruik is tot nu toe nog steeds dagelijks. Wat ik erg moeilijk vind is dat hij zowel zijn eigen uitkering, als mij (ik werk) financieel helemaal leeg trekt om te kunnen basen. Ik zorg er elke maand voor dat ik de maandelijkse rekeningen snel betaal voordat dit gebeurt. Ik heb geprobeerd voet bij stuk te houden en geen geld te lenen maar dan loopt hij weg en gaat hij ruzie maken met junkies om toch aan de coke te komen. Regelmatig is hij hierdoor in aanraking geweest met de politie met alle gevolgen van dien.

    In het begin van onze relatie en dit begon na ongeveer een jaar, was ik hem regelmatig 2/3 dagen kwijt. Ik kon hem niet bereiken en werd hier heel onzeker door. Hierna is het duidelijk geworden dat hij verslaafd is. Hij is hier wel open over maar gebruikt het ook als excuus. Wat ik min of meer heb toegelaten is dat hij nu thuis gebruikt omdat hij anders de straat op gaat en problemen veroorzaakt voor zichzelf. Ik weet dat dit niet goed is en ik voel mij er absoluut niet goed bij. Ook moet ik regelmatig mijn autosleutels verstoppen.

    Ik hik nu tegen de 30 en wil erg graag een stabiel gezin opbouwen. Mijn vriend zegt ook niets liever te willen maar de woorden verschillen dan de daden. Ik ben 1 keer 2 weken bij mijn vriend weggegaan omdat ik er niet meer tegen kon en ook omdat ik hoopte dat mijn vriend het licht zou zien. Hierna zijn wij weer bij elkaar gekomen en is hij 3 maanden clean geweest. Wat ik dan erg aan hem merk is dat hij wel steeds over het gebruik blijft praten. Dit doet hij sowieso erg veel. De woorden: junkie, rotzooi, kankerleven, verslaving, pijp komen regelmatig aan bod. Waar ik ook erg veel moeite mee heb is dat ik regelmatig uitgescholden wordt. Ik ben moe, uitgeput en ik weet gewoon niet hoe ik hiermee om moet gaan.

    De paar vriendinnen waar ik het wel aan kwijt kan vinden dat ik beter verdien en zeggen dat ik hem beter kan verlaten en voor mezelf moet kiezen. Heel begrijpelijk deze woorden maar dit is niet wat ik wil. Ik wil een stabiel leven met mijn vriend en hier heb ik alles voor over. Mijn vriend zegt op dit moment dat hij zelf tegen de verslaving moet vechten en ik niet ook nog eens moet pushen. Dit is ook zo, hij moet het doen en alleen hij kan zichzelf veranderen maar hij doet het niet. Zijn woorden kloppen niet met zijn daden. Er zijn verslaafden die gestopt zijn en ik wil niet geloven dat iemand niet kan stoppen.

    Ik zou graag van een ex-verslaafde een reactie krijgen en ik wil precies weten wat ik als vriendin kan doen of juist moet laten om mijn vriend clean te krijgen.

    Ingekort door de redactie

    • Lennart

      30 September 2016 12:52
      07

      Hoi ik ben ex speedverslaafd en nu al 10 maanden clean. Ik heb wel wat (noodzakelijke dingen) tips om van de drugs af te blijven en je leven om te draaien.

      – Contact verbreken met vrienden die drugs gebruiken en andere drugsgerelateerde mensen.
      – Nieuw 06 nummer nemen zodat de drugsmensen geen contact met je op kunnen nemen.
      – Als het mogelijk is verhuizen naar een andere omgeving.
      – Zorgen dat schulden bij dealers zijn afbetaald zodat niks je kan achtervolgen.
      – Veel sporten helpt echt, daardoor word je lichamelijk en geestelijk sterk.
      – Geen alcohol drinken, sowieso de eerste 12 maanden niet. Door alcohol word je drempel lager en je wil zwakker en denk je sneller: ah boeie 1 keer kan wel.
      – Niet gaan niksen maar bezig blijven met iets als werk, studie en in je vrije tijd andere leuke dingen bedenken om te doen. Bijv. Een dagje weg, karten, paintballen, naar het strand, je huis opknappen etc.
      – De verslaafde en zijn naasten moeten zich goed laten informeren over hoe een verslaving werkt en vooral voor de verslaafde hoe hij het de baas kan worden.
      – Ook geen andere drugssoorten nemen.
      – Leven met de dag, elke dag clean moet hij zich trots kunnen voelen op het moment dat hij het geflikt heeft.

      Sowieso als hij begint met afkicken, ook al vindt hij het niet leuk, ga naar een afkickkliniek. Ook al kan een opname 1 maand tot 6 maanden duren. Dit is belangrijk omdat je daar vaak veel leert over je verslaving. Op een moment dat je het moeilijk heb is het niet mogelijk om te gebruiken. En ook kan stoppen met drugs gevolgen hebben. Het is dus belangrijk om in een veilige omgeving te zijn met medisch personeel etc.

      Lukt het hem om lange tijd clean te blijven en gaat hij toch een keer de fout in. Dan moet hij en jij ook niet meteen denken dat het m niet gaat lukken maar het zien als een leermoment en stappen ondernemen om het in de toekomst anders te doen, en altijd zelfs na 3 of 10 jaar clean te zijn, altijd scherp blijven want ik heb zelfs mensen gesproken die na 15 jaar nog een terugval hadden.

      Ik raad hem sowieso aan om voor een kliniek te kiezen want afkicken en alles wat daarna komt is een gigantische opgave om helemaal zelf te doen. In klinieken zijn het allemaal verslaafden die elkaar begrijpen en vaak hele hechte groepen zijn waar je veel aan hebt en ook aan de therapeuten die het al 200x gezien hebben en goed in staat zijn om jou de goeie richting in te sturen.

      Nadat je in een kliniek hebt gezeten is het ook goed om daarna nog regelmatig gesprekken te hebben want dan kun je snel ingrijpen als het dreigt mis te gaan.

      Hopelijk heb je hier wat aan en kun je hem overtuigen om de juiste keuze te maken.

      • Kreeftje

        8 August 2017 13:48
        08

        Je bent mijn held voor vandaag Lennart! Ik ga je tips gebruiken om aan mijn (ex-)man voor te leggen! Ik hoop dat je nog steeds even goed bezig bent! Keep up that spirit :-)!

    • Danielle

      27 April 2017 20:29
      09

      Ik (28) zit precies in hetzelfde schuitje.
      🙁 Mijn vriend en ik hebben veel steun aan elkaar. Ik heb fibro (reuma) en ben erg afhankelijk van zijn hulp (wat hij met liefde geeft) om ons huishouden te laten lopen en zodat ikzelf kan werken.

      Echter, hij is zwaar verslaafd aan de wiet en kan dan ook geen dag zonder. Zodra hij besluit dat hij stoppen wil, omdat al ons geld hier na toe gaat, besluit hij na een paar uur al dat hij het totaal niet aan kan. Hij heeft een rotjeugd gehad. Is werkloos en wil wel werken maar wordt door het gat in zijn cv en zijn leeftijd (35) overal afgewezen.

      Hij beweert dat de wiet het enigste is wat hem door de dag heen helpt en zonder is hij dan ook behoorlijk down en agressief met woorden. Ik houd zielsveel van hem. Hij snapt me precies en is verder de perfecte vriend.. geeft me liefde aandacht en steun.. maar dit zuigt al mijn energie op.

      Ik heb gezegd dat we misschien beter gescheiden kunnen wonen om zo geld “over” te houden, maar dat ziet hij niet zitten en ik wil ‘t ook niet, want ik ben zo graag samen met hem en eerlijk heb ik ook de hulp nodig. Het verscheurt me van binnen. En dan helpen stappen, zoals geen geld geven en dergelijke, totaal niet. Want als ze niet willen stoppen, wat dan? Ik wil ook een gezin, maar niet op deze manier.

    • Ann

      5 July 2017 21:09
      10

      Hoi allemaal,

      Het is een zeer moeilijke situatie voor iedereen, zowel voor de verslaafde als voor zijn omgeving. Ik heb jaren in een psychiatrie gewerkt en deze problematiek van dichtbij meegemaakt. Het is belangrijk dat de verslaafde zijn probleem herkent, pas dan kunnen er stappen ondernomen worden. Ik weet niet van welke regio jullie zijn. Maar er bestaat zoiets zoals MSOC in Gent, Lokeren en nog 2 verschillende steden. Misschien eens de moeite waard om op te zoeken en contact op te nemen.

    • Alex

      29 July 2017 00:35
      11

      Mijn vader heeft een probleem met verzamelen. Hij koopt iedere keer rommel bij de kringloop cd’s , jassen , camera ‘s , apparatuur kortweg van alles. Onschuldig denk je. Maar hij heeft er een grote bende van gemaakt. Want het is niet bij een paar spullen gebleven. Maar zijn kamer is helemaal vol en opgestapelt hij heeft alleen nog maar een klein paadje over naar zijn bed. Hij heeft de hele schuur volgestouwd en bij zijn moeder ook een hele grote kamer. Zelf de kastjes van de woonkamer zijn helemaal volgepropt met zijn spulletjes. Als we hem niet tegenhouden ligt de hele woonkamer ook tussen de rommel.

      We proberen hem zo vaak te zeggen dat hij genoeg apparatuur heeft en dat hij eerst moet uitzoeken wat hij allemaal heeft liggen. Maar dan zegt hij dat hij geen tijd heeft. Onzin want hij heeft wel tijd om al die spullen te kopen. Of hij zegt dat hij iets moet doen of dat het zijn hobby is. Uit de hand gelopen hobby wat mij betreft. En hij beinvloed ons ook dat wij moeten letten op ons geld , terwijl hij altijd thuiskomt met rommeltjes. VRESELIJK ! zeker als 13 jarige jongen die graag wat moois in huis wil hebben.

      Als me vrienden op bezoek komen doe ik maar de deur van zijn kamer dicht of zeg ik dat het een opslagruimte is tevens met de schuur. Het ergste vind ik als hij thuis komt van zijn werk. s’Avonds gaat hij achter zijn laptop gamen en is vaak gefrustreerd omdat het niet lukt in zijn spel. Verder praat hij niet met ons als hij eenmaal bezig is . We kunnen ook geen gesprek aangaan want dan is hij helemaal kortlontig.

      We kunnen alleen met hem praten als het wifi het weer is het niet doet. Erg toch als je zo een vader heb. Hij bemoeit zich niet met mij. Het maakt hek niks uit wat ik doe op school. Hij komt zelfs s’ochtends mijn kamer binnen om met de parkiet te praten, zegt niet eens goedemorgen ofzo en loopt daarna weer verder (de parkiet verblijft tijdelijk bij mij op mijn kamer omdat er bij hem natuurlijk geen plek is en de keuken wordt verbouwd want daar staat zijn kooi normaal ) maar we laten hem met de parkiet praten omdat hij dan een beetje rustig wordt en het kalmeert hem.

      Voor de rest is het een goede man hij rookt niet, drinkt niet en is niet agressief. Alleen het voelt soms alsof hij apart in ons huis woont voor mij dan als zoon. Ik weet niet hoe mijn moeder het ervaart. Maar ik denk dat hij dat doet omdat hij weet dat ik gelijk heb als we een gesprek hebben. En ik meestal wel oplossingen heb hoe het in de toekomst moet doen. Maar stoppen is ver gezocht voor ons.

      • Juul

        22 September 2017 08:50
        12

        Hallo Alex,

        Wow, herkenbaar. Dank je voor het delen. Jammer dat je dit moet meemaken. Eerlijk.
        Maar er zijn meer mensen zoals jij, en je verhaal is voor mij een opluchting.

        Drank- en drugsverslaving worden serieus genomen. Verzamelen zou zogenaamd onschuldig zijn. Maar mijn ouders hadden thuis veel ruzie over de verzamel obsessie van mijn vader. En als kind leed ik eronder. Ook hij was mentaal afwezig, doordat hij problemen had en mij en het gezin niet de aandacht kon geven die we nodig hadden.

        Terugkijkend is het goed mogelijk dat mijn vader autisme had. De (sociale) wereld was voor hem lastig en niet goed te overzien, daarom vluchtte hij in verzamelen. Dat maakt zo’n verzamel obsessie dan opeens begrijpelijker. Hij had weliswaar het overzicht uiteindelijk niet meer over zijn verslaving, maar bezig zijn met spullen, was nog altijd makkelijker dan bezig zijn met mensen. En ik moet eerlijk zijn: ik herken er wel iets in: mensen zijn best ‘raar’. We zeggen vaak iets anders dan we bedoelen. Of we vertellen niet wat we nodig hebben of waar we behoefte aan hebben, maar gaan we er vanuit dat een ander het wel begrijpt. In het slechtste geval gaan we roddelen over de persoon die ons ongemak bezorgt, in plaats van het zelf uit te praten met diegene, of te accepteren dat de situatie is zoals die is.

        De schade van de verzamel obsessie is een generatie later nog merkbaar. Zo ernstig zet het familie verhoudingen scheef. Er zijn namelijk hele ‘kampen’ ontstaan, van mensen die voor mijn moeder waren (en tegen mijn vader), of andersom. Onbewust blijft het door-etteren, omdat de familie er niet over wil praten. Omdat ze zich tekort gedaan voelen, pijn voelen, maar liever boos zijn dan hun gevoel te voelen. Want met gevoelens omgaan, leerden we thuis niet, en DAT is de erfenis die door suddert.

  • Nirwana

    5 October 2016 11:25
    13

    Mijn vriend is gokverslaafd. Ik heb erover gesproken met hem maar hij wil geen hulp.
    Ik heb hem gezegd alleen de relatie te willen behouden, indien hij mee gaat naar de huisarts voor een verwijziging.

    Het is zo zwaar te verteren. Ik heb hem nu naar huis gestuurd, naar zijn ouders.
    Hij heeft een slechte relatie met hen, maar ik kan niet riskeren dat ze mijn inboedel komen ophalen.
    Als hij voor hulp kiest mag hij helft van de week bij mij verblijven, anders niet.

    Ik vrees dat het zo blijft en ik hem nooit meer terug zie.
    Hoop dat Lennart mij moed in kan praten,
    Groet Nirwana

  • kiek

    22 November 2016 22:13
    14

    De partner van mijn vriendin is al een aantal jaren ghb verslaafd en gebruikt hierbij nu ook speed. Hij slaapt nauwelijks nog en is alleen maar aan het klussen in en om het huis. Ze hebben 3 kinderen en hun leven ziet er ogenschijnlijk normaal uit.. zijn vriendin is de enige die mag weten van zijn verslaving en niemand anders. Ik voel me net als zij, machteloos. Ik mag niets weten.

    Zijn bloeddruk is hoog en hij moet blijven gebruiken anders wordt het nog hoger. Mijn vriendin houdt de boel in stand om haar gezin draaiend te houden en wil eigenlijk dat hij zich laat opnemen maar dat wil hij niet.

    Wat kan ik doen of mijn vriendin? Zijn er anonieme afkickklinieken?
    Jullie zullen vast zeggen: confrontatie aangaan en met hem praten maar dat kan dus niet omdat mijn vriendin mij in vertrouwen alles heeft verteld.

    • Redactie (Emile)

      23 November 2016 13:02
      15

      Beste Kiek,
      Je vriendin kan haar zorgen met haar vriend bespreken. Het is duidelijk dat hij professionele hulp nodig heeft. Ze kan contact opnemen met de huisarts en de situatie voorleggen. Samen kan bepaald worden wat de volgende stap wordt. Zelf kun je een luisterend oor blijven voor je vriendin. Succes.

  • Palle

    19 December 2016 10:49
    16

    Mijn man is al een paar jaar alcoholverslaafd. Bovenstaande stappen doorlopen en bij een kliniek aangemeld (11mnd) geleden, maar nog geen behandeling, omdat t m’n man niet uitkomt!!!
    Op financiële gebied is het bij ons uitzichtloos en ik ben de afwachtende houding van mijn man zat. Ik heb veel hulp gezocht, maar kom geen steek verder.
    Steeds praat hij op mij in en dan twijfel ik aan mezelf. Ik ben het vechten zo moe!
    Wat nu?

    • J

      21 December 2016 03:35
      17

      Ik snap je….het is moeilijk

    • Annelies

      15 August 2017 18:20
      18

      Ik zit ook in een schuitje met een drugsverslaafde man. Dit doet hij al jaren stiekem. Hij denkt dat ik het niet merk. Zelf ben ik nu zover om deze relatie te stoppen. Hij maakt mijn leven ziek. Door hem zijn we in financiele moeilijkheden gekomen. Onze dochters willen geen contact daardoor. Onze schoonzoon wil niet dat wij onze kleinzoon zien. Ik ben het moe. Vooral omdat er geen hulp is zolang hij dat niet wil. Beter alleen dan de hele tijd de stress van een verslaafde.

  • J

    21 December 2016 03:34
    19

    Hele herkenbare gevallen hier.
    ik een paar helse jaren achter de rug. Heb nu sinds september ongeveer een nieuwe vriend . Omdat ik noodgedwongen mijn huis uit moest meteen bij hem ingetrokken….allemaal niet erg want we zijn gek op elkaar en hebben veel lol. Maar hij heeft meerdere verslavingen. Drugs, online gokken en porno.
    Ik weet totaal niet meer wat ik moet….meerdere goede, lange en open gesprek gehad maar er veranders niets. Ik word er erg onzeker van want dan kijk hij niet naar mij om…..wat kan ik nog doen?

    • Suusje

      22 December 2016 23:35
      20

      Heel herkenbaar! Ik ben nu een jaar samen met mijn vriend en na maanden van drugs vinden, beterschap beloven.. heeft hij paar maanden geleden toegegeven aan mij en aan zichzelf dat hij verslaafd is. Hij heeft adhd en beweert dat alleen speed hem rustig krijgt. Anders word hij gek, zegt hij. Hij is ook depressief en dreigt vaak met zelfmoord wat mij helemaal wanhopig maakt! Meerdere keren heeft hij beloofd te stoppen maar hij blijft maar liegen! Ik ben nu al op en kapot en weet niet meer wat ik moet doen, ik zou graag met iemand in contact komen die hetzelfde meemaakt. Hij heeft morgen intakegesprek bij een kliniek waar hij in de avonduren terecht kan.. maar wil hij wel echt stoppen? Ik ben radeloos

  • Bb

    25 December 2016 07:42
    21

    Mijn partner is verslaafd aan alcohol, drinkt niet meer (hij word er zeer agressief van naar mij toe) en is van de alcohol naar speedverslaving gegaan. Hij loopt bij amethist en helpt in zijn gedrag wel, maar zijn gebruik vind hij zeer moeilijk. Hij wil graag stoppen, maar hij vind iedere keer dat hij te zwak is momenteel. Ik weet dat ik niet zou moeten zoeken, maar doe het toch.

    Volgens mij dealt of koeriert hij momenteel. Hij heeft spullen ineens waar hij geen geld voor heeft. Hij vind het ok dat ik het weekgeld beheer, ik vond net weer een paar gram speed, terwijl daar geen geld voor is. De speedverslaving kan ik “bewijzen” omdat ik dat kleine rotpakje altijd wel vind, maar koerieren is lastig. Speedverslaving en het stoppen wil ik nog wel samen doen. Maar bij koerieren ligt toch echt mijn grens.

    Ik voel mij zo alleen en het idee dat ik nergens hiermee terecht kan. Alhoewel ik weet dat dat niet waar is, we hebben ook relatie-therapie via amethist…. blijft het alleen gevoel bestaan. Ik kan nergens even bellen indien nodig, behalve onder kantoortijden.
    🙁

    • Es Grace

      28 April 2017 12:51
      22

      je kan altijd anoniem met sensoor bellen.. daar kun je je verhaal kwijt.. ook de persoon bij sensoor blijft anoniem.. Het nr vond ik ooit via google..

  • Tayfun

    19 March 2017 17:31
    23

    Dag,

    Ik heb een goede vriend die al zeven jaar verslaafd is aan softdrugs. Hij is verslaafd aan blowen, het is voor hem normaal geworden om één gram of meer op een dag te roken. Sinds het begin van zijn verslaving heeft hij ook problemen met het betalen van zijn rekeningen.

    Ik merk en zie ook dat zijn algemene conditie achteruit gaat. Ook is hij agressief en kan niet meer presteren onder zware druk. Zijn gemoedstoestand is zeer afhankelijk van het blowen.

    Ik wil eigenlijk de knoop door hakken en onze vriendschapsrelatie beëindigen als hij geen professionele hulp accepteert. Eigenlijk is dat zeer jammer, want van nature is hij helemaal niet zo slecht. Een pluspunt is dat hij zijn verslaving wel toegeeft en meerdere malen heeft geprobeerd om er mee te stoppen. Tot nu toe zonder succes.

    Wat kunnen jullie mij adviseren om te doen als trouwe vriend?

  • Lara

    27 March 2017 07:23
    24

    Mijn broer is al sinds zijn jeugd verslaafd aan blowen en gokken. Ook drinkt hij regelmatig. Hij werkt hard maar al zijn geld gaat op aan zijn verslavingen. Hij heeft jonge kinderen en is gescheiden omdat zijn ex het zat was. Hij betaalde geen rekeningen waardoor hij uit huis is gezet en torenhoge schulden heeft.

    Sindsdien woont hij bij mijn ouders maar vanwege zijn schulden hebben ze hem niet ingeschreven. Hij erkend dat hij verslaafd is en wil ook wel hulp maar omdat hij niet geregistreerd staat bij de gemeente heeft hij nergens recht op.. Hij heeft ook geen ziekteverzekering en leeft nu ruim een jaar als spookburger.

    Ik heb aangeboden hem te helpen bij het vinden van hulp maar ik loop tegen een enorme muur omdat hij nergens recht op heeft.

    Hij had hoop op een beter leven maar ziet dat nu in rook opgaan. De enige mogelijkheid is dat hij zich meldt bij het leger des heils maar dat wil hij niet.

    Wie weet hoe hij toch hulp kan krijgen?

  • Lootjuh

    17 April 2017 08:25
    25

    Ik heb de relatie afgelopen donderdag met mijn verslaafde vriend verbroken. Wat ik het ergste vond van de verslaving is het gelieg maar ook dat ze super egoïstisch zijn. Ze willen praten als het hun uitkomt, of als zij het willen. Niet als ik of een ander het wil.

    Hij is inmiddels 40 en 5 jaar speed verslaafd, maar vanaf 18 jaar blowde hij, en hij drinkt 2 halve liters bier op een avond en rookt als een trein. Hij heeft wel alles ook geprobeerd in zijn leven behalve spuiten ergens van (iig niet dat ik weet). Ik heb een kind (niet van hem) maar ook kon hij niet zo goed met mijn zoontje. 15 maanden hebben wij een relatie gehad. Ik was inderdaad ook de enige die het wist, en het leek ook alsof hij mij in het begin gebruikte als schreeuw om hulp.

    Zelf dacht ik dat dit de man van mijn leven was, we hebben een keer samen speed door de wc gespoeld, zijn bij een psych geweest, later naar Iris zorg al is Iris zorg ook niks en een grote ongeorganiseerde rotzooi. En in wezen word je nog aan het lot over gelaten.

    Hij woonde inmiddels 4 maanden hier om uit zijn omgeving te zijn, en regelmaat. Wat de eerste 2 maanden goed ging en ik daarna irritaties aan hem kreeg en regelmatig ruzie, met lichtelijk huislijk geweld (van beide kanten).

    Van de week heb ik de knoop doorgehakt. Ons leven ging om hem, onze relatie ging om hem, terwijl ik ook een alleenstaande moeder ben van een kind met autisme en ik daar al veel gedoe mee heb. Ik wilde steun. Een partner die naast mij staat, maar ipv dat had ik er een zorgenkind bij. Verslaafde mannen zijn eigenlijk heel lief en gevoelig, te gevoelig en dat is wat beïnvloedbaar maakt. Misschien wilde hij wel voor ons kiezen maar kon het niet.

    Hoop dat hij eruit gaat komen, met zijn ouders hulp, ik kan het niet meer. Maar heb nog wel contact met zijn broer en schoonzus en zijn moeder vooral. Dus zal regelmatig verslag krijgen..

    Maar echt kies voor jezelf, voor jou rust en pak weer op waar jij van houdt..en onthoudt dat ze in hun hart misschien wel willen veranderen maar niet kunnen.

    Ingekort door de redactie

  • Romy66015

    26 April 2017 20:21
    26

    Mijn vriend is verslaafd aan blowen, 3 joints per dag voor zo’n 3 jaar. Als hij klaar is met werken gaat hij eerst langs de shop en neemt zijn eerste hijs nog het liefst in de auto..

    Zijn gemoedstoestand hangt ook heel erg af van het blowen, hij is 25 en ik ben zelf 20. Hij geeft zijn verslaving ook toe, alleen wil hij niet stoppen, wel minder blowen tot 3/4 dagen in de week. Ik heb het zijn ouders vertelt, en hij is nu erg boos op mij, want het was zijn geheim. Het was dus niet aan mij om dat aan iemand te vertellen. Heeft hij gelijk of heb ik het juiste gedaan?

    Bovendien betwijfel ik of ik het juiste heb gedaan, want volgens mij kan het zijn ouders niet zoveel schelen. Want: ‘hij is een volwassen man die voor zichzelf kan zorgen’…..

  • suus

    30 May 2017 16:25
    27

    mijn vriend heeft een mega porno verslaving. het doet me zon pijn,want ik voel me echt te min en dus niet goed genoeg voor hem…. hij belooft elke keer te stoppen maar dan staat zn laptop en telefoon weer vol 🙁 wat moet ik nou??

    • kiekske

      16 June 2017 14:44
      28

      Beste,

      Mijn vriend kijkt ook heel vaak naar porno maar ik zie het niet alsof ik te min ben. Het zijn tenslotte maar mannen en vrouwen op een scherm, ze kunnen er niet mee praten noch aanraken, ..

      Persoonlijk vind ik het dan ook niet erg dat hij dagelijks porno kijkt en ondertussen met zichzelf speelt. Uiteindelijk is het niet dat hij op een andere vrouw wenst te gaan want dan had hij gemakkelijk bij een hoer kunnen gaan.

      Ook wil ik u meegeven dat ik mij nooit te min zou voelen ten aanzien van die porno vrouwen en mannen! Elk zijn eigen meug maar ikzelf kan wel op een andere manier mijn centen verdienen dan met de benen open te doen op een scherm, … Het is maar hoe je alles bekijkt en hoe je tegenover bepaalde zaken gaat staan.

      Naast dit alles ben ik ook al blij dat ikzelf niet dagelijks uren met hem moet zitten spelen. Ik vind seks ook wel leuk maar dat hoeft niet dagelijks uren te gaan duren want dan krijg je daar ook genoeg van. Bovendien wens ik ook nog te slapen en geen hele nachten door te gaan. Ikzelf ben bijgevolg tevreden dat hij op deze manier zijn seksdrift kan bevredigen.

      Wijzelf kijken ook soms samen naar porno en vrijen dan samen met elkaar. Er zijn veel mogelijkheden om met de pornoverslaving om te gaan. Zolang hij maar beelden bekijkt en niet op andere gaat ben ik tevreden.

      Probeer zelf ook eens om het op een andere manier te benaderen.

      • Thirza

        14 September 2017 15:07
        29

        Pornografie heeft wel degelijk negatieve gevolgen. Het beïnvloedt en verandert zelfs je hersenen! Uit onderzoek blijkt zelfs dat het kan leiden tot verminderd zelfvertrouwen, erectiele dysfunctie, depressies en nog meer. Zie: The great porn experiment – Gary Wilson – TEDxGlasgow

        Verder heeft pornografie niets met liefde te maken. Het is enkel lichamelijk en wekt verkeerde lust op. Ook kijk je op een onrespectvolle manier naar vrouwen. Dit beïnvloedt je gedrag tegenover vrouwen die je tegenkomt in het dagelijks leven.
        Daarom is het wel degelijk een probleem als een man of vrouw naar pornografie kijkt.

      • Esther

        7 November 2017 17:11
        30

        Hoi allemaal,
        Wat betreft de pornoverslaving. Ik heb al zeven jaar een partner die voor pornoverslaving, internetverslaving, eetstoornis en alcohol – om zijn zelfhaat weg te drinken – is opgenomen in een afkickkliniek voor 3 maanden (nu 3 jaar geleden). Advies: geen computer meer en geen alcohol meer.

        De computer was na 2 maanden terug met excuus dat hij toch moest solliciteren om zijn leven weer op orde te krijgen. Alcohol (zonder grens) is na exact twee jaar weer begonnen. Zodra er geen computer in de buurt is, is het een compleet ander persoon (bv. met vakantie)

        Elke week voordat het weekend is, wordt er ruzie gezocht. Netflix is DE uitkomst om weg te duiken. Gevolgen van porno? Wij hebben al 2 jaar geen seks meer. De schaamte is te groot geworden. Ik kan toch echt niet zeggen dat porno geen levens kapot maakt.

        Echte verbintenis met familie en zijn zoon zijn ver te zoeken. De computer is zijn nieuwe wereld geworden, die praat immers niet terug en stelt geen moeilijke vragen… Het maakt het extra moeilijk om de knoop door te hakken en het contact te verbreken, omdat ik hem nu ook een tijdje zonder zijn verslaving heb meegemaakt. De hoop dat-ie weer gaat afkicken blijft.

        Voor iedereen met een (porno)verslaafde partner, heel veel succes, het is een eenzame weg naar de hel en weer terug voor beide partijen.

  • Geeske

    29 September 2017 18:24
    31

    Wat als je partner niet wil stoppen omdat hij de hele wereld kut vindt en de maatschappij een klotezooi.
    Mijn vriend rookt elke maand voor 600 euro aan wiet en dan koopt hij het al tegen een “schappelijke” prijs.
    Hij is twee keer gestopt en geeft aan er wel eens aan te denken. Ik heb zelf het gevoel dat hij alleen maar zegt wat ik wil horen.
    Verder is hij erg negatief over alles wat ik zeg. Constant in de aanval en hij ziet het niet als ik eens een compliment geef. Hij weet niet hoe hij iets liefs tegen mij moet zeggen, maar kan het wel tegen andere mensen.

    Ja ja. Ik ben gek dat we nog samen zijn. Maar soms is het gewoon een heel fijn samen zijn.
    Maar ja. Hoe leg je dat nou uit aan mensen die hun mening al klaar hebben?

    • Sey

      24 October 2017 16:32
      32

      Ik denk dat we elkaar de hand kunnen schudden. Ook mijn relatie werd door mijn familie niet geaccepteerd. Ook ik wordt door drugsgebruik echt serieus schofterig behandeld door hem, maar de momenten die we soms hebben zonder zijn verslavingen zijn goed, echt goed!

      Mensen hebben er vaak geen begrip voor en ben eens eerlijk, heb jij er begrip voor? Verlang je zelf niets eens naar een relatie waar alles koek en ei is? Maar aan het eind is soms liefde groter dan verstand. Ik heb moeten breken helaas, voor mij ging het niet meer. Ik hoop dat jij je balans vindt. Heel veel succes!

  • Sey

    24 October 2017 16:23
    33

    Mijn vriend is coke verslaafd en ik heb het echt moeilijk. We zijn pas 4 maanden bij elkaar, maar het voelt alsof ik ben afgeleefd. Iedere keer zegt hij dat hij me voor me wil gaan en vandaag was het dan zo ver. Hij zou naar de afkickkliniek gaan. Gisteren was ik bij hem en zag dat hij gesnoven had. Vanochtend besloot hij om niet te gaan.

    Ik was intens verdrietig en heb ook besloten om de relatie niet meer voort te zetten voordat ik er zelf aan onder doorga. Ik ben er continue voor hem geweest, geen moment ben ik van zijn zijde geweken, ook al heb ik soms midden in de nacht op straat moeten slapen omdat ik bang was voor zijn paranoïde aanvallen en psychoses. Ik ben de meest trouwe persoon die er bestaat en hij speurt mijn Facebook en andere social media af om maar een reden te verzinnen dat ik een hoer en een slet ben en dat ik hem continue bedrieg vanaf dag 1.

    Is dit de drugs die spreken of is het wat hij daadwerkelijk voelt en in nuchtere tijden verzwijgt. Het is een gevecht, iedere dag, mijn zelfvertrouwen gaat eraan en mijn hart is kapot. Waarom wil ik hem zo graag helpen? Drugs heeft, ondanks dat ik zelf nooit gebruikt hebt, mijn jeugd kapot gemaakt. Mijn vriend is 26 en ik ben doodsbang dat hij de 30 niet haalt. 6,7,8 gram in een nacht is niets meer (dan is het 3 dagen herstellen en begint het weer, kost hem zo’n 3000 euro in de maand). Ik ben radeloos!

    • Lucy

      9 November 2017 10:02
      34

      Hoe is het nu met je. Ik herken het onwijs!

  • Esther

    31 October 2017 06:39
    35

    Hoi allemaal,

    Mijn god, wat een reacties. Heel herkenbaar en ook vreselijk triest eigenlijk. Ik heb, zag ik, in augustus 2016 het bericht geplaatst. Ik kan jullie melden, het is bergafwaarts gegaan. Inmiddels is hij zijn huis kwijt en heeft torenhoge schulden. En nog altijd wil hij niet erkennen dat de speed het begin van alle problemen is. Hij zal hier de rest van zijn leven mee doorgaan vermoed ik.

    We vechten als kat en hond om het zo maar te zeggen. Elke keer als ik mijn leven weer op poten zet, breekt hij het af. Of eigenlijk, ik laat het hem afbreken.

    Ik heb een fantastisch huis(je) en ook een fantastische baan. Mijn zg therapie heb ik na anderhalf jaar stopgezet. Hij zit sinds een maand in mijn huis met zijn hond, kat en alle troep die hij maar mee kon nemen. Hij heeft zijn uitkering verspild door de taken niet te doen.

    Om kort te gaan, ik sta op het punt, na de zoveelste hysterische bui (van mezelf), naar mijn ouders te gaan. Ik moet deze relatie stoppen. Ik geef hem nog even de tijd om onderdak te zoeken, maar ik moet hieruit. Ik ga er aan kapot.

    Dus mijn raad aan partners van verslaafden, stop de relatie en ga voor jezelf. Ik hoop dat het met jullie allemaal goed gaat.

    Groetjes,
    Esther

  • Guido

    31 October 2017 13:46
    36

    Ook ik (wij) zijn radeloos. We hebben een gezamenlijk maatje die aan de Heroïne & Cocaïne zit.

    Hij woont nu bij zijn moeder (heeft NOG zijn eigen huurflatje). Maar het gaat heel slecht met hem. Ik heb hem al maanden niet gesproken omdat hij mij ontwijkt. Met zijn moeder heb ik wel contact en inmiddels heeft hij geld van haar gejat (uit de portemonnee & telefonische overboeking).

    Persoonlijk ben ik van mening dat we (moeders, ander maatje) hem gewoon kei-hard moeten laten vallen. Ga maar een tijdje onder de brug liggen, misschien dat meneer het dan eindelijk snapt.

    Maar, aan de andere kant wil ik/we hem nog een 2e (3e? 4e? 5e?) kans geven… Blijft toch je maatje hè?
    Vreselijk moeilijk allemaal.
    Guido

  • Lucy

    9 November 2017 09:58
    37

    Hallo allemaal. Ik ben 28 jaar. Samen met iemand van 36 en we hebben een kindje van bijna 1. Hij heeft een coke verslaving. Inmiddels gaat hij naar de brijder en krijgt cognitieve therapie. Ik heb ook zijn pasje zodat hij niet kan halen. Maar iedere x als ik uit mijn werk kom toont hij raar gedrag. Alsof hij in een psychose zit. Hij denkt continu dat ik vreemd ga. Neemt me op op een bandje, kijkt raar uit zijn ogen. Ik ga iedere keer met stress naar huis.

    Inmiddels ben ik 6000 euro lichter omdat ik hem uit de schulden heb geholpen. A.s. maandag gaat hij naar de psychiater om te praten of er meer is dan alleen de verslaving. Maar ik ben op, kapot, verdrietig. Hij is veranderd, is egoïstisch, denkt niet aan mij. Ik zet door omdat we een kindje hebben en hij wel bereid is om aan zichzelf te werken. Ik hou dit nu al 2 jaar vol, maar weet niet wat ik moet doen. Vaak getwijfeld om weg te gaan maar ik kan nergens heen. Ik kom op een wachtlijst voor huizen en naar mijn ouders kan ik niet. Ik loop echt helemaal vast. Iemand advies? Help.

  • Yousra

    21 November 2017 15:12
    38

    Ik ben een meisje van 21 jaar. Ik ben 3 jaar verslaafd geweest aan heroïne. Ook gebruikte ik regelmatig cocaïne. Na een tijdje was ik overgegaan naar morfine.
    Nu ben ik een jaar clean. Waar een wil is, is een weg! Bij het afkicken ben ik cold turkey gestopt, lang ziek geweest maar het is me gelukt. Door steun van me familie gaat het nu goed. Ik heb momenteel geen werk of dagelijkse bezigheid. Daar ben ik naar op zoek voor een nieuwe start in mij leven.

    Groet Yousra

    • Redactie (Emile)

      21 November 2017 16:14
      39

      Geweldig om te horen Yousra! Bedankt voor het delen en veel succes met alles.

  • Tessa

    2 December 2017 14:50
    40

    Mijn vriend gebruikt regelmatig coke. Doordeweeks en in het weekend. Hij wil zelf graag stoppen, maar het lukt hem niet. Hij blijft het uitstellen en gaat vanaf januari een tijdje niet gebruiken, zegt hij. Hij geeft aan dat hij hulp van mij erbij nodig heeft, maar ik weet niet goed hoe. Op het moment van gebruiken, en als het idee van gebruiken in zijn hoofd zit, heeft hij lak aan me. Het heeft geen zin om dan boos te worden omdat hij het dan toch wel doet. Ik wil ook niet dat hij het stiekem gaat doen. Heeft iemand nog tips om hem te helpen? We willen het eerst zelf oplossen en zou dat niet lukken, dan professionele hulp zoeken. Groeten, Tessa.

  • Ann

    4 December 2017 23:06
    41

    Ik heb een zoon van 17 jaar. Altijd goede opvoeding gegeven. We hadden een super goede band. We konden over alles praten. Ik zeg hadden want het is er niet meer. Ik heb nu een zoon die ik niet meer ken. Het is begonnen met nieuwe vrienden. Hij vertelde dat zijn vrienden gebruikten. Heb hem gewaarschuwd en gezegd dat ik liever niet had. Ik heb gezegd dat ik hem vertrouwde. Hij zei ook: ‘mam maak je geen zorgen, ik ben niet als hun. vertrouw me’.

    Toen kwamen de hardcore parties in een discotheek waar meestal jongeren van 16 komen, en hij vertelde doodleuk dat hij een keer xtc had gebruikt. Ik heb hem gewaarschuwd en gezegd dat ik teleurgesteld was. We zijn nu maanden verder. School gaat slecht. Hij is elke dag erg boos, agressief, en dreigt met van alles. Ik ben erachter gekomen dat hij snuift. Hij slaapt niet, eet bijna niet, en zit onder de puisten. Hij belooft elke keer dat hij stopt, maar dat is telkens maar voor een paar dagen, hooguit een week. Dan is het weer de jongen die ik groot heb gebracht. De lieverd, maar zodra hij heeft gebruikt is het een vreemde die mijn hele leven over hoop gooit. Ik wil hem helpen, maar weet niet hoe. Hij praat niet en als hij praat zegt hij dat ik hem niet begrijp omdat ik niet weet hoe het is om geen vader te hebben en dat hij gebruikt omdat hij dood wil. Terwijl zijn vader gewoon aanwezig is, maar niet goed met elkaar kunnen communiceren, omdat ze beiden autisme hebben.

    Ik ga hier aan onderdoor. Alles is de schuld van een ander. Hij wil zijn verslaving op ons schuiven en het lukt hem aardig. Heel ons gezin lijd onder zijn gedrag. We zijn ten einde raad. Moeten we hem in een kliniek laten afkicken? Huisarrest heeft ook niet geholpen. Lange vakantie in het buitenland heeft ook niet geholpen. Zo gauw hij weer thuis is begint de ellende weer. Een ander telefoonnummer werkte ook niet. We weten het niet meer. Alleen dat het zo niet langer meer kan doorgaan.

    Doe mee met de discussie en plaats een reactie