Aftrekbare zorgkosten 2025: Overzicht, drempel, voorwaarden en behandelingen

Aftrekbare zorgkosten zijn medische uitgaven die afgetrokken kunnen worden van het belastbare inkomen, waardoor minder belasting betaald hoeft te worden. In 2025 is het drempelbedrag voor het aftrekken van zorgkosten minimaal €164. Voor een modaal inkomen kan dit echter oplopen tot zo’n €750.

Voorbeelden van aftrekbare zorgkosten zijn medicijnkosten (op recept), psychologische hulp die niet onder de basis GGZ of specialistische GGZ valt, en reiskosten voor ziekenbezoek of medische zorg. Jaarlijks wijzigt de Belastingdienst voorwaarden en specifieke regelingen. Zo is in 2025 het drempelbedrag licht verhoogd en worden reiskosten anders berekend.

Deze pagina geeft een uitgebreid en actueel overzicht van alle aftrekbare zorgkosten, hoe het drempelbedrag wordt berekend, en wat belangrijk is bij het indienen van de belastingaangifte.

Wat zijn aftrekbare zorgkosten?

Aftrekbare zorgkosten zijn specifieke zorgkosten die bij de aangifte inkomstenbelasting worden afgetrokken, zoals kosten voor medicijnen, hulpmiddelen en behandelingen. Alleen niet-vergoede zorgkosten en kosten vanuit de eigen bijdrage komen hiervoor in aanmerking. Zorgkosten die wel vergoed kunnen worden, dus kosten die de zorgverzekeraar (geheel of gedeeltelijk) betaald heeft via de basisverzekering of aanvullende verzekering, vallen normaal niet onder de aftrekbare zorgkosten.

In de praktijk werkt het aftrekmechanisme als volgt. Je geeft de specifieke zorgkosten op bij de aangifte inkomstenbelasting. Het belastbaar inkomen in box 1 (werk en woning) daalt met een bepaald bedrag op basis van de zorgkosten die aftrekbaar zijn. Zo hoeft minder inkomstenbelasting betaald te worden.

Voorwaarden voor aftrekbaarheid

Er zijn enkele belangrijke voorwaarden voor aftrekbare zorgkosten, volgens de richtlijnen van de Belastingdienst uit 2025, zoals de medische noodzaak van de specifieke zorgkosten, het criterium van geneeskundige hulp en de details rondom de betaling ervan. In de lijst hieronder worden alle voorwaarden voor aftrekbaarheid van zorgkosten gegeven.

• De zorgkosten moeten boven het verplicht en/of vrijwillig eigen risico vallen.
• De zorgkosten moeten een medische noodzaak hebben. De behandeling of het hulpmiddel was dan onmisbaar voor de genezing, verlichting of voorkoming van de ziekte of invaliditeit. De medische noodzaak wordt vastgesteld door een arts of medisch specialist.
• De specifieke zorgkosten moeten vallen onder ‘geneeskundige hulp’. Dit betekent dat het een behandeling, dienst of product betreft die wordt verleend door iemand met een relevante medische of paramedische opleiding en erkenning.
• De zorgkosten moeten in hetzelfde jaar worden afgetrokken als het jaar waarin deze zijn betaald.
• De zorgkosten moeten zelf betaald zijn of hiervoor moet een lening zijn aangegaan.
• De zorgkosten mogen niet vergoed zijn of vergoed kunnen zijn via de (aanvullende) zorgverzekering of via bijzondere bijstand (zoals het WMO).

Wat is de drempel voor aftrekbare zorgkosten in 2025?

De drempel voor aftrekbare zorgkosten in 2025 is een variabel bedrag van minimaal €164 dat wordt bepaald aan de hand van het drempelinkomen. Dit is een bedrag dat door de Belastingdienst wordt berekend op basis van alle inkomsten en aftrekposten in box 1, 2 en 3, zonder de persoonsgebonden aftrek. Elk jaar wordt het drempelbedrag specifieke zorgkosten opnieuw berekend. De aftrekbare ziektekosten 2025 zijn bijvoorbeeld iets lager dan die in 2024 doordat het drempelinkomen iets hoger ligt. Voor zorgkosten aftrekken moet eerst in elk geval het drempelbedrag zijn betaald. Alleen de kosten boven deze drempel zijn aftrekbaar.

In de tabel hieronder kun je berekenen wat jouw drempelbedrag voor aftrekbare zorgkosten in 2025 is.

De berekening voor het drempelbedrag voor aftrekbare zorgkosten in 2025 met een fiscale partner is in de tabel hieronder te zien.

Hoe bereken je het drempelinkomen?

Je berekent het drempelinkomen door alle inkomsten uit box 1, 2 en 3 van de aangifte inkomstenbelasting op te tellen en hier de persoonsgebonden aftrek van af te trekken. Binnenkomende bedragen zoals vergoedingen die je al hebt ontvangen voor de zorgkosten, kindgebonden budget, huurtoeslag, zorgtoeslag, en andere belastingvrije inkomsten, worden niet meegenomen in de berekening van het drempelinkomen.

Op de website van de Belastingdienst zijn rekentools te vinden die helpen bij het berekenen van je drempelinkomen en de aftrekbaarheid van je zorgkosten. Tijdens de aangifte inkomstenbelasting berekent het systeem van de Belastingdienst vaak automatisch de drempel en de aftrekbare zorgkosten op basis van de ingevulde gegevens.

Hieronder worden de stappen uitgelegd om het drempelinkomen zelf te berekenen.

• Tel de inkomsten uit de drie boxen op:
  • Box 1 (Werk en woning): Loon uit dienstverband, winst uit onderneming, uitkeringen (bijvoorbeeld WW, WIA, AOW), pensioen en inkomsten uit overige werkzaamheden.
  • Box 2 (Inkomen uit aanmerkelijk belang): Inkomsten uit aandelenpakketten waarbij een aanmerkelijk belang is in een vennootschap (meestal 5% of meer van de aandelen).
  • Box 3 (Inkomen uit sparen en beleggen): Fictieve inkomsten uit vermogen, zoals spaargeld, beleggingen, en onroerend goed (dat geen eigen woning is).
• Trek de persoonsgebonden aftrek af:
  • Trek de ‘persoonsgebonden aftrek’ af. Dit zijn bepaalde aftrekposten die losstaan van de specifieke zorgkosten zelf, maar wel het belastbaar inkomen verlagen. Denk aan aftrekbare giften (boven de drempel), betaalde partneralimentatie, studiekosten (onder bepaalde voorwaarden) en hypotheekrenteaftrek.
• Het resterende bedrag is je drempelinkomen.

Wanneer kun je specifieke zorgkosten verhogen?

Je kunt specifieke zorgkosten verhogen wanneer het drempelinkomen onder een bepaald bedrag valt. Hierbij speelt ook de leeftijd een rol. In de tabel hieronder valt te zien wat de leeftijd en het drempelinkomen moeten zijn voor het verhogen van de specifieke zorgkosten.

Welke zorgkosten zijn aftrekbaar in 2025?

Zorgkosten die aftrekbaar zijn in 2025 zijn onder meer hulpmiddelen en medische apparatuur, medicijnen en apotheekkosten, tandheelkundige zorg, paramedische zorg en reiskosten voor medische zorg. In de lijst hieronder worden deze kosten uitgebreid besproken met uitleg en concrete voorbeelden.

• Hulpmiddelen en medische apparatuur: Hulpmiddelen en medische apparatuur die aantoonbaar noodzakelijk zijn vanwege ziekte of invaliditeit, en niet vergoed zijn door de zorgverzekeraar, Wmo (Wet maatschappelijke ondersteuning) of Wlz (Wet langdurige zorg), kunnen worden afgetrokken. Dit kunnen protheses zijn (zoals een kunstgebit), gehoorapparaten, rollators en rolstoelen, scootmobielen en incontinentiemateriaal voor stomapatiënten. Alleen het deel van de kosten dat je zelf betaalt na het ontvangen van alle andere vergoedingen, is aftrekbaar. Wanneer een gehoorapparaat nodig is, maar de vergoeding van de verzekeraar niet de gehele kosten dekt, is het zelfbetaalde deel dus aftrekbaar.
• Medicijnen en apotheekkosten: Kosten voor medicijnen die op recept van een arts zijn verkregen, en die niet door de zorgverzekeraar zijn vergoed, zijn aftrekbaar (waaronder homeopathische middelen). De kosten die de apotheek rekent voor het klaarmaken en meegeven van medicijnen (terhandstellingskosten) zijn ook aftrekbaar als ze niet worden vergoed. Ook het eigen risico en eventuele eigen bijdragen die betaald worden voor medicijnen zijn aftrekbaar. In uitzonderlijke gevallen kunnen kosten voor vrij verkrijgbare medicijnen (zoals paracetamol en hoestsiroop) aftrekbaar zijn als een arts expliciet heeft vastgesteld dat deze medisch noodzakelijk zijn voor een specifieke ziekte of invaliditeit. Dit moet dan wel aantoonbaar zijn.
• Tandheelkundige zorg: Kosten voor reguliere tandheelkundige behandelingen (controles, vullingen, extracties, wortelkanaalbehandelingen) zijn aftrekbaar als ze niet worden vergoed. Cosmetische ingrepen (zoals tanden bleken) zijn in principe niet aftrekbaar, tenzij er een medische noodzaak is (bijvoorbeeld na een ongeval). Kosten voor orthodontie en implantaten zijn aftrekbaar bij een medische noodzaak en als deze niet door de verzekering worden vergoed. Behandelingen door een mondhygiënist of parodontoloog zijn aftrekbaar als ze niet vergoed worden en er een medische noodzaak is.
• Paramedische zorg: Kosten voor behandelingen door fysiotherapeuten, ergotherapeuten, logopedisten, diëtisten en oefentherapeuten zijn aftrekbaar als ze niet worden vergoed door de zorgverzekeraar. Kosten voor alternatieve geneeswijzen zijn aftrekbaar, zolang de behandeling wordt uitgevoerd door een arts of een paramedicus die geregistreerd staat bij een erkende beroepsvereniging. De behandeling moet bovendien medisch noodzakelijk zijn en aantoonbaar bijdragen aan de genezing of verlichting van de ziekte.
• Psychologische hulp: Kosten voor behandelingen door een psycholoog, psychiater of psychotherapeut zijn aftrekbaar wanneer ze niet onder de basis GGZ of specialistische GGZ vallen die door de zorgverzekeraar wordt vergoed. Dit kan bijvoorbeeld het geval zijn bij specifieke therapievormen of langer durende behandelingen, zoals een traject voor de behandeling van een eetstoornis of opiatenverslaving.
• Reiskosten voor medische zorg: Ook reiskosten die zijn gemaakt vanwege medische zorg kun je voor de belasting aftrekken. Zelfs bij een ziekenbezoek. Dit geldt wanneer je samen een huishouden had met de zieke, deze regelmatig in het jaar bezoekt, de zieke langer dan een maand verpleegd wordt en de reisafstand langs de meest gebruikelijke weg meer dan 10 kilometer bedraagt. Voor 2025 geldt een kilometertarief voor 2025 van €0,23 per kilometer. Gemaakte parkeerkosten kunnen apart worden opgeteld bij de aftrekbare autokosten. Kosten voor openbaar vervoer of taxi zijn ook aftrekbaar.

Behandeling in een afkick- of verslavingskliniek: Aftrekbaarheid en voorwaarden

Kosten voor behandeling in een afkick- of verslavingskliniek zijn onder voorwaarden aftrekbaar. Verslavingszorg wordt, net als andere vormen van geestelijke gezondheidszorg, beschouwd als medische zorg. Dit betekent dat zowel de kosten voor detoxificatie (ontgifting) als die voor therapie en nazorg, die gericht zijn op herstel van de verslaving, in aanmerking kunnen komen voor aftrek. Specifieke zorgkosten voor een klinische behandeling, waarbij iemand een periode verblijft in een kliniek, kunnen net als een ambulante behandeling, waarbij zorg aan huis wordt geboden of slechts via bezoeken aan behandelaars, aftrekbaar zijn.

Welke behandelingen in de verslavingszorg zijn aftrekbaar?

Behandelingen in de verslavingszorg die aftrekbaar zijn, omvatten de ontwenning, opname in een kliniek, ambulante verslavingszorg, psychologische behandeling bij verslaving en medicatie bij verslavingsbehandeling. Hieronder worden deze behandelingen en de voorwaarden voor de kosten aftrekken uitgebreid toegelicht.

• Detoxificatie en ontwenning: Kosten voor medisch begeleide detox behandelingen die gericht zijn op het veilig en verantwoord afbouwen van middelen, waaronder de medische supervisie en eventuele medicatie die hierbij wordt gebruikt.
• Klinische opname: Kosten voor het verblijf en de intensieve therapeutische programma’s in een afkickkliniek, inclusief therapieën (individueel en groep), counseling en medische begeleiding.
• Ambulante verslavingszorg: Kosten voor individuele of groepstherapiesessies, dagbehandelingen en andere vormen van begeleiding en therapie.
• Psychologische behandeling bij verslaving: Kosten voor behandelingen door psychologen, psychiaters of psychotherapeuten die specifiek gericht zijn op het aanpakken van de onderliggende psychische problemen van de verslaving of daaruit voortkomen (ook bekend als dubbele diagnose).
• Medicatie bij verslavingsbehandeling: Kosten voor medicijnen die worden voorgeschreven als onderdeel van de verslavingsbehandeling, zoals methadon voor opiatenverslaving of naltrexon voor alcoholverslaving, zolang deze niet of slechts gedeeltelijk worden vergoed.

Voorwaarden voor aftrekbaarheid verslavingszorg

Om kosten voor verslavingszorg te kunnen aftrekken, moet aan meerdere voorwaarden worden voldaan. Allereerst moet de medische noodzaak aantoonbaar zijn. Dit betekent dat een arts een medische diagnose moet stellen en de behandeling als medisch noodzakelijk beoordelen voor het behandelen van de verslaving of het verlichten van de gevolgen ervan. Een verwijzing van een arts of specialist is vaak een vereiste. De behandeling moet bovendien door een erkende zorgverlener zijn uitgevoerd. Dit omvat verslavingsklinieken en individuele zorgverleners die voldoen aan de wettelijke eisen.

Met betrekking tot de kosten zelf die in aanmerking komen, kunnen alleen specifieke zorgkosten worden opgegeven die niet zijn vergoed door de zorgverzekering of via andere instanties. Het verplichte of vrijwillige eigen risico, eigen bijdragen en eventuele kosten voor wachtlijstoverbrugging die zelf betaald zijn, kunnen ook aftrekbaar zijn.

Reiskosten en verblijfskosten bij kliniekbehandeling

Ook gemaakte reiskosten en verblijfskosten kunnen aftrekbaar zijn bij een klinische behandeling in een afkick- of verslavingskliniek. Hiervoor gelden dezelfde voorwaarden als bij reguliere medische zorg. De kosten voor een ziekenbezoek zijn bijvoorbeeld aftrekbaar wanneer je samen een huishouden had met de patiënt, deze regelmatig in het jaar bezoekt, de persoon langer dan een maand behandeld wordt en de reisafstand langs de meest gebruikelijke weg meer dan 10 kilometer bedraagt. Voor 2025 geldt een kilometertarief voor 2025 van €0,23 per kilometer. Ook verblijfskosten van familie bij bezoek kunnen aftrekbaar zijn wanneer het bezoek medisch noodzakelijk is voor de behandeling of het herstel van de patiënt, bijvoorbeeld voor gezinstherapie.

Welke zorgkosten zijn NIET aftrekbaar?

Zorgkosten die niet aftrekbaar zijn, zijn onder meer de wettelijke eigen bijdrage, cosmetische ingrepen zonder medische noodzaak, (aanvullende) premies voor de zorgverzekering, voedingssupplementen zonder recept en kosten voor mantelzorg. De volledige lijst met zorgkosten die niet aftrekbaar zijn wordt hieronder gegeven.

• Verplichte of vrijwillige eigen risico: Het eigen risico maakt deel uit van de basisovereenkomst met de zorgverzekeraar en is daarom wettelijk uitgesloten van aftrek.
• Premies voor de zorgverzekering (basis en aanvullend): De maandelijkse premies voor de zorgverzekering zijn niet aftrekbaar. Wel kan zorgtoeslag worden ontvangen om hierin tegemoet te komen, afhankelijk van het inkomen.
• Vergoede kosten: Kosten die al vergoed zijn door de zorgverzekeraar, de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo), de Wet langdurige zorg (Wlz) of andere instanties zijn niet aftrekbaar. Alleen het niet-vergoede deel komt in aanmerking voor aftrek.
• Kosten die onder de drempel vallen: Er is een drempelbedrag voor aftrekbare zorgkosten. Het deel van de zorgkosten dat onder deze drempel valt, is niet aftrekbaar.
• Alledaagse kosten: Uitgaven voor reguliere voeding, standaard kleding en huishoudelijke artikelen die iedereen maakt, ongeacht ziekte of invaliditeit, zijn niet aftrekbaar. De enige uitzondering hierop is wanneer er sprake is van aantoonbare extra kosten door ziekte (zoals speciale dieetkosten of veel meer extra kleding door slijtage of incontinentie.
• Wellness en preventie: Kosten voor wellnessbehandelingen, zoals massages voor ontspanning, sportschoolabonnementen, afslankprogramma’s en cursussen voor een gezonde levensstijl zonder specifieke medische aanleiding zijn niet aftrekbaar. De overheid ziet deze kosten namelijk niet als direct gerelateerd aan ziekte of invaliditeit.
• Voedingssupplementen: Kosten voor vitamines, mineralen, kruidensupplementen of andere voedingssupplementen zijn in principe niet aftrekbaar. Je kunt alleen kosten aftrekken waarvoor een medisch specialist (geen huisarts) schriftelijk verklaart dat deze supplementen noodzakelijk zijn voor de behandeling van een bepaalde ziekte of aandoening.
• Kosten voor mantelzorg: Kosten die gemaakt zijn voor het verlenen van mantelzorg, zoals reiskosten naar de zorgvrager en een onkostenvergoeding voor de mantelzorger, zijn in principe niet aftrekbaar. Wel bestaan er regelingen zoals het Persoonsgebonden Budget (Pgb) waarmee dergelijke hulp kan worden ingekocht.
• Aanpassingskosten van auto of woning: Grote aanpassingen aan auto’s of woningen vallen onder de Wmo of Wlz. Alleen specifieke, medisch noodzakelijke aanpassingen die niet onder deze wetten vallen en zelf betaald zijn, kunnen in uitzonderlijke gevallen aftrekbaar zijn.
• Kosten voor brillen en contactlenzen: De kosten voor brillen en contactlenzen zijn in principe niet aftrekbaar. Ze worden namelijk als ‘normale’ levenskosten beschouwd. Een uitzondering kan gelden voor medische hulpmiddelen die aantoonbaar noodzakelijk zijn vanwege een ernstige visuele beperking en niet vergoed zijn.
• IVF-behandeling: Een IVF-behandeling is in veel gevallen niet aftrekbaar. Uitzondering hierop is wanneer er een medische reden voor de behandeling was en de behandelde persoon jonger dan 43 jaar en ouder dan 38 jaar is.
• Cosmetische ingrepen (tenzij medische noodzaak): Zie uitgebreide uitleg hieronder.

Cosmetische behandelingen

Cosmetische behandelingen zijn in principe niet aftrekbaar van de belasting, tenzij er sprake is van een medische noodzaak. Cosmetische ingrepen zoals borstvergrotingen (zonder medische noodzaak), liposuctie, fillers, botox, neuscorrecties (puur esthetisch), ooglidcorrecties (zonder beperking van het gezichtsveld) en tanden bleken zijn voorbeelden van cosmetische behandelingen die niet aftrekbaar zijn. Wel kunnen de kosten aftrekbaar zijn wanneer de medische ingreep nodig is om een ziekte, gebrek of handicap op te heffen of de gevolgen ervan te verminderen.

Een cosmetische noodzaak houdt in dat er een wens is om er mooier uit te zien, onzekerheden over het uiterlijk te verhelpen of te voldoen aan een bepaald schoonheidsideaal. Een medische noodzaak is een aantoonbaar fysiek of psychisch probleem dat direct verband houdt met de afwijking. De ingreep is dan de enige of meest effectieve behandeling hiervoor. De medische noodzaak moet worden vastgesteld en (schriftelijk) verklaard door een onafhankelijk arts of medisch specialist. Voorbeelden hiervan zijn bijvoorbeeld borstreconstructie na borstkanker, ooglidcorrectie bij gezichtsveldbeperking en chirurgie van huidflapvorming na massaal gewichtsverlies, die leidt tot lichamelijke klachten.

Hoe declareer je zorgkosten bij je belastingaangifte?

Je declareert zorgkosten bij je belastingaangifte door informatie en bewijsstukken te verzamelen en bij te houden, het drempelbedrag specifieke zorgkosten te berekenen en alle niet-vergoede zorgkosten op te tellen. Hieronder worden de stappen besproken voor het declareren van de zorgkosten bij de Belastingdienst met de aangifte inkomstenbelasting.

1. Verzamel alle informatie en bewijsstukken. Begin ruim voor het doen van de aangifte met het verzamelen van alle relevante documenten voor het belastingjaar waarover aangifte wordt gedaan.
2. Bereken de totale niet-vergoede zorgkosten.Tel alle gemaakte en betaalde zorgkosten op die niet door de zorgverzekeraar of andere instanties zijn vergoed. Houd rekening met zowel eigen bijdragen als volledig zelfbetaalde behandelingen en hulpmiddelen.
3. Bepaal het drempelinkomen. Tel de inkomsten uit box 1, 2 en 3 op. Trek hier de persoonsgebonden aftrekposten vanaf zoals giften en partneralimentatie. Het bepaald bedrag dat overblijft is het drempelinkomen.
4. Bereken de drempel voor aftrekbare zorgkosten. Gebruik de tabellen van de Belastingdienst tabellen voor het betreffende belastingjaar (zie op deze pagina de tabel voor 2025) om het drempelbedrag te bepalen op basis van het drempelinkomen.
5. Bereken het aftrekbare bedrag. Trek de berekende drempel af van de totale niet-vergoede zorgkosten. Het bedrag dat boven de drempel uitkomt, is aftrekbaar. Wanneer de kosten onder de drempel blijven, kun je geen gemaakte zorgkosten aftrekken.
6. Vul de aangifte inkomstenbelasting in. Vul de aangifte online in via de website van de Belastingdienst. Ga naar het onderdeel ‘Aftrekposten’ en vervolgens naar ‘Zorgkosten’ of ‘Specifieke zorgkosten’. Vul hier het berekende aftrekbare bedrag in (dus de totale kosten minus de drempel).
7. Controleer en verzend tijdig de aangifte. Controleer alle ingevulde gegevens zorgvuldig voor het verzenden van de aangifte. Voor de meeste mensen is de uiterste datum voor het indienen van de aangifte 1 mei van het jaar volgend op het belastingjaar. Voor de aangifte over 2025 is dit dan 1 mei 2026. Vraag op tijd uitstel aan wanneer meer tijd nodig is.

Benodigde administratie en bewijsstukken

Een zorgvuldige administratie is cruciaal om zorgkosten correct te declareren en geen problemen te krijgen bij eventuele controles door de Belastingdienst. Bewaar alle originele bonnen, facturen, betaalbewijzen en afschriften van zorgkosten. Denk hierbij aan (1) facturen van artsen, specialisten, therapeuten en en klinieken; (2) een declaratieoverzicht van de zorgverzekeraar waarop staat welke kosten wel en niet zijn vergoed; (3) voorschriften van medicijnen of hulpmiddelen; (4) verklaringen van artsen/specialisten over de medische noodzaak van behandelingen en hulpmiddelen; (5) afschriften van de apotheek met gespecificeerde medicijnkosten; (6) een bewijs van reiskosten, zoals een ov-chipkaart overzicht, tankbonnen of kilometerregistratie voor eigen vervoer.

Wettelijk ben je verplicht om de administratie met betrekking tot de belastingaangifte minimaal 5 jaar te bewaren na het indienen van de aangifte. Dit betekent dat de documenten voor de aangifte over 2025 in principe tot 1 mei 2031 bewaard moeten worden. Deze administratie mag zowel digitaal als op papier bewaard worden. Voor het bijhouden van een reiskostenoverzicht is het belangrijk om gedetailleerd bij te houden op welke data reizen plaatsvonden, hoeveel kilometers er gereden zijn en wat de reden van de reis was.

Controle door de belastingdienst

De Belastingdienst kan een aangifte controleren en nagaan of de opgevoerde zorgkosten terecht zijn, bijvoorbeeld vanwege een steekproef of op basis van risicoselectie. Hierbij zal de Belastingdienst kunnen kijken naar de hoogte van de opgevoerde kosten in verhouding tot het inkomen en andere aftrekposten, of de kosten voldoen aan de voorwaarden van medische noodzaak, of de kosten daadwerkelijk zelf betaald zijn en niet zijn vergoed, en of het drempelbedrag specifieke zorgkosten correct is toegepast.

De beste voorbereiding op een controle door de Belastingdienst is het bijhouden van een complete en overzichtelijke administratie. Zorg er dus voor dat alle bewijsstukken direct beschikbaar zijn en overeenkomen met de bedragen die in de aangifte zijn opgevoerd. Wees ook voorbereid om eventueel een medische noodzaak aan te tonen met een verklaring van een arts.

Veelgestelde vragen